Steek een kaars aan voor vrede in Oekraïne

Als gezamenlijke kerken van Maarssen en Tienhoven nodigen we alle inwoners uit om stil te staan bij de afschuwelijke inval in Oekraïne en het leed dat de mensen daar treft.  

Welkom in de Ark (Maarssenbroek) a.s. zondag 29 mei tussen 18.30 en 19 uur om een kaars aan te steken. Om 19 uur zal een kort oecumenisch vredesgebed worden gehouden.

Zie ook  www.kerkpleinmaarssen.nl

Nieuwe hoop

Vorige week sprak ik iemand bij de oudereninloop die zei: ‘Nou ik vind er niets meer aan. Eerst die corona en nog altijd ligt er van alles stil. En dan nu de berichten en beelden van oorlog. Ik lig er soms wakker van.’  Ik weet niet hoe het voor u is. Zegt u: ‘Tja zo gaat het nu eenmaal. En paasfeest vieren en blij zijn met de lente wat heeft dat voor nut?’

In het Westen is eeuwenlang gedacht dat onze beschaving een klein laagje vernis is en dat bijvoorbeeld in oorlogstijd het slechte in de mens bovenkomt. Recent wetenschappelijk onderzoek toont aan dat dit niet klopt. Rutger Bregman schrijft in zijn boek ‘de meeste mensen deugen’ dat een groep kostschooljongens die ooit op een onbewoond eiland landde en pas na 15 maanden gevonden werd, juist was gaan samenwerken. Ze hadden een hut gebouwd en waren gezond. Wel hadden ze veel meegemaakt, zo werden ze vrienden voor het leven. Onderzoekers in Engeland merkten dat de Britse bevolking de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog goed doorstond, maar dachten dat ze de Duitse moraal konden breken door bombardementen. Dat was ten onrechte bleek later, want ook de Duitsers waren saamhorig.

Is de mens van nature goed of slecht?

U zegt misschien ‘dat vind ik wel al te positief zeker nu met alle oorlogsberichten’. Dan kan ik u geruststellen; ook Bregman zegt: ‘we hebben een negatief been en een positief been. Het is de kunst om onszelf meer positief te voeden. Als je iedereen met vertrouwen behandelt dan krijg je vertrouwen terug.’ 

Hoe komt het dan dat we zo negatief over mensen denken, zeker nu met alle oorlogsberichten? ‘Dat komt door het nieuws’, zegt Bregman. Positief nieuws over dat we bijvoorbeeld lekker hebben gegeten met pasen, vinden we saai. We klikken liever op sensatieberichten, lezen roddelblaadjes of volgen influencers dan dat we achtergrondartikelen lezen. Bregman meldt dat veel zaken in de wereld beter gaan, er is bijvoorbeeld minder honger en er gaan minder mensen dood aan oorlog dan pakweg 50 jaar geleden. Maar omdat het nieuws als een constante stroom bij ons binnenkomt lijkt het geweld alom aanwezig. Een oudere vertelde me: ‘ik luister minder naar de nieuwsberichten over Oekraïne, want ik word niet vrolijk van al die berichten’. 

En wat zegt de bijbel? 

Sommige christenen hebben een uitgesproken negatieve kijk en vinden dat de mens tot weinig goeds in staat is. Maar op de eerste pagina van de bijbel wordt verteld dat de mens geschapen is naar Gods beeld en dat de mens goed is. Mensen gaan weleens de fout in, zo realistisch is het christendom ook. De komst van Jezus is door velen ervaren als een versterking van de positieve kijk op het leven. ‘Doe als ik’, zegt hij ‘en leef uit vertrouwen’.

Maar dat liep toch juist faliekant mis met het kruis?

De afgelopen week volgden we in de kerk het verhaal van de lijdensweg én de opstanding van Jezus. Alle pijn en verdriet werd aangeraakt, ook van ons zoals we bijeenwaren.  Wonderlijk is het om te merken dat jezus altijd weer vasthoudt aan liefde, bij het verraad voor de moeders van Jeruzalem, voor de moordenaars die naast hem gekruisigd worden en voor zien vriend Johannes en zijn moeder. 

 Toen we die gang deden groeide bij mij de hoop. Dat het toch kan om vast te houden aan de weg van Jezus en met vertrouwen te leven. De andere wang toekeren. Dat na de coronatijd die gaten achtergelaten heeft en de schok van oorlog er nu toch een nieuw begin kan komen. In mijn en in uw leven. Dat we kunnen leven met vertrouwen. Gewoon genieten van de tuin in het voorjaar. Waarom eigenlijk niet?

Ds. Corinne Groenendijk

Gelezen: Rutger Bregman: de meeste mensen deugen

Op weg naar Pasen

PALMPASEN

Op zondag 10 april hebben we een vrolijke dienst voor jong & oud. Als Jezus naar Jeruzalem gaat, komen de mensen hem met palmtakken tegemoet. Ze roepen: ‘Hosanna! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer, de koning van Israël.’ Jezus gaat op een ezel zitten. De joodse leiders mopperen omdat ze zien dat ze niks bereikt hebben. ‘De hele wereld loopt achter hem aan’, zeggen ze tegen elkaar. Hoe kan het feest voor iedereen worden? De kinderen en tieners hebben samen een palmpasenontbijt en de kinderen gaan palmpasenstokken maken. Aan het einde van de dienst komen ze zwaaiend daarmee binnen. Met de mooie muziek van Christelijk koor Needed maken we er een vrolijke dienst van. 

VESPERS

Op maandag 11, dinsdag 12 en woensdag 13 april houden we om 19.30u vespers in de stille week in de Dorpskerk. Het zijn stille diensten van gebed, lezingen en muziek waarin we stap voor stap meetrekken op Jezus’ weg. De ervaring leert dat het waardevol is om je op deze manier voor te bereiden op het paasfeest.

WITTE DONDERDAG

Op 14 april 19.30 uur in de Dorpskerk staan we stil bij die laatste avond, toen Jezus met zijn vrienden samen was, hun voeten waste en het brood met hen brak. Hij liet die avond zien dat je uit liefde kunt leven. Jezus leert ons lief te hebben meer dan we uit onszelf zouden kunnen. We vieren het avondmaal en de liefde gaat onder ons rond. Met de zanggroep zingen we veel mooie liederen die van deze hoop zingen. 

GOEDE VRIJDAG

Op 15 april om 19.30 uur in de Open Hof staan we stil bij Jezus’ lijden en sterven. Het koor Upstairs zal delen van de geliefde muziek van de rockopera ‘Jesus Christ Superstar’ voor ons zingen, waardoor het verhaal van Jezus’ lijden en sterven heel direct en indrukwekkend naar ons toe komt.  Op deze avond zullen we bidden voor het lijden in de wereld waarin we Jezus’ lijden herkennen en we zullen bidden om nieuwe hoop.

STILLE ZATERDAG

De paaswake op 16 april om 22:00 uur in de Dorpskerk begint met het feestelijke binnendragen van de nieuwe paaskaars en het aansteken van de kleine kaarsen van de kerkgangers. Het licht van Pasen breekt door. We lezen verhalen van bevrijding en vernieuwen onze doop. We kunnen deze avond genieten van de muziek van de zanggroep. Met het mooie ‘Benedictus’, ‘Gelukkig ben je’ van de bekende Engelse componiste Margaret Rizza, zullen we de vernieuwing van onze doopgeloftebeamen. Gelukkig ben je als je leeft vanuit de liefde van God! De blauwe of paarse bloemen worden door witte vervangen en er wordt een 8-puntige ster geplaatst. Acht is het getal dat de nieuwe dag symboliseert. Het daglicht lonkt, de nieuwe dag breekt aan.

PASEN

Op Paasmorgen 17 april is het volop Pasen. Met de kinderen sluiten we het paasproject 
‘Ben je klaar voor het feest?’ feestelijk af. We nodigen ieder uit om een vlaggetje mee te brengen met een boodschap van hoop. We lezen hoe Maria op weg naar het graf een tuinman tegenkomt. 
Hij vraagt haar wat ze zoekt. Maria ziet opeens dat het niet de tuinman is, maar Jezus! 
Er is veel vrolijke paasmuziek, we kunnen nu weer met ons allen volop zingen samen met orgel en trompettisten. Heerlijk!

Alle diensten worden live uitgezonden via KerkTV (https://kerkdienstgemist.nl/stations/102/events/live)

De diensten worden ook via  RTV Stichtse Vecht (Ziggo kanaal 44, Caiway kanaal 12 en KPN kanaal 1332 of internet: http://live.rtvsv.nl/tv/) uitgezonden op de volgende tijden:
Vesper maandag 11 april 19.30 uur

Vesper dinsdag 12 april 19.30 uur
Vesper woensdag 13 april 19.30 uur
Witte Donderdag 14 april 20.00 uur

Goede Vrijdag 15 april 20.30 uur
Stille zaterdag 16 april 23.00 uur
Pasen zondag 17 april 15.00 uur

Uitvaartdienst Bertus Bonouvrie

Op donderdag 31 maart jl. is vroeg in de morgen Bertus Bonouvrié overleden. Na ongeveer acht maanden liefdevol verpleegd te zijn in het Johannes Hospitium, verbleef hij de laatste tijd in verpleeghuis Swellengrebel in Utrecht. Hij is in alle rust langzaam uit het leven weggegleden om te beginnen aan zijn reis naar het Licht. 

De uitvaartdienst zal plaatsvinden op woensdag 6 april aanstaande om 11:00 uur in Kerkcentrum Open Hof, Kerkweg 60, 3603 CM Maarssen. De uitvaartdienst is live online te volgen via deze link.

Gelegenheid tot condoleren is op dinsdag 5 april van 19:00 -19:30 uur bij PCB uitvaartzorg, Donaudreef 25, 3561 EL, Utrecht en direct aansluitend aan de dienst. Bertus zal in besloten kring worden begraven naast zijn geliefde Adri op de begraafplaats in Oud-Zuilen. 

Klik hier voor de rouwkaart

Terugblik Tieners & Taart 27 maart 

Zondag 27 maart jl. was er weer Tieners & Taart. Het thema deze keer was ‘Veiligheid en Respect’. 

Allereerst schreven de tieners op post-its welke gedachten zij hadden bij ‘veilig’ en ‘niet veilig’. Dit hingen zij bij elkaar op een flapover. Dit deden we hetzelfde m.b.t. ‘veilig in een groep’ en ‘niet veilig in een groep’. Over beide praatten we door met elkaar. Oekraïne kwam aan bod, maar ook veilig thuis voelen, veilig bij vrienden, etc. Vervolgens dacht iedereen na over: wat is voor mij respect? 

Daarna doken we met elkaar het internet op, op zoek naar ‘de gulden regel’. We vonden teksten als: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook de ander niet. We lazen met elkaar Mattheus 7:12: “Behandel andere mensen net zoals je zelf behandeld wilt worden. Daar gaat het om in de wet en in de andere heilige boeken.” We keken met elkaar wat dit verband houdt met veiligheid en respect. 

Een mooi voorbeeld uit de Bijbel van twee mensen die elkaar vertrouwen en respect hebben voor elkaar, is het verhaal van David en Jonathan. Zij waren goede vrienden, maar David werd bedreigd door koning Saul, de vader van Jonathan. Samen bedachten ze een plan waarmee Jonathan aan David kon laten weten of hij veilig is of niet, zodat David eventueel op tijd kon vluchten. We lazen dit met elkaar in 1 Samuël 20. We onderzochten samen wat dit plan was, hoe we konden zien dat David en Jonathan respect hadden voor elkaar, elkaar vertrouwden en goede vrienden waren. We stonden stil bij het verband tussen vertrouwen en vriendschap en ook bij de wijze waarop wij zelf laten zien dat we respect hebben voor iemand en wanneer wij ons veilig en vertrouwd voelen. 

Het was een goede en gezellige ochtend met elkaar!

We zien elkaar alweer snel, zondag 10 april is de volgende Tieners & Taart. Omdat Margot dan zingt met Needed, is het deze keer met Kees en Ineke. Tot dan!

Hartelijke groet, Margot en Ineke

Kort verslag van de reis naar onze Oekraïense vrienden in Polen

Al meer dan 12 jaar hebben wij nauwe banden met het kindertehuis Children’s Path in Velyki Mosty in Oekraïne. Vorig jaar augustus zijn wij met z’n vieren nog op bezoek geweest en hebben 12 dagen animatie verzorgd voor de kinderen. Wie had kunnen bedenken dat wij deze kinderen en hun begeleiders ruim een half jaar later op een opvangadres in Polen weer zouden bezoeken. Gevlucht voor de oorlog opnieuw geen ‘thuis’ meer.

Op 2 maart is Nikolay Shagarov met 5 begeleiders en 31 kinderen gevlucht vanuit het kindertehuis in Oekraïne naar Polen. Er was een directe noodvraag om hulp. De diaconie heeft een gift gegeven voor voeding en medicijnen en hulp aan vluchtelingen in Oekraïne waar Nikolay ook hulp aan geeft.  

Wij hebben een Facebook actie gestart om nog meer geld in te zamelen. Dit was een groot succes en na een aantal dagen was duidelijk wat er concreet nodig was. Medicijnen, schoenen, schoolartikelen en veel liefde. Vooral dat laatste kan je moeilijker geven van afstand. Daarom besloten wij om wederom met z’n vieren in de auto te stappen en naar Polen te rijden.

Vrijdagavond 18 maart vertrokken wij richting Rabka Zdróy in Polen met een auto en dakkoffer vol. De kinderen wisten van niets. De verbazing was dan ook zeer groot toen wij daar zaterdagmiddag aankwamen. Een emotioneel weerzien. In ‘Good Times and Bad Times’ moet je voor elkaar klaar staan. De kinderen wilden gelijk buiten spelen met Laurens, Romee en Dirk Jan. Ida heeft geluisterd naar de verhalen van de leiding, zij hebben hun familie, vrienden en alles achtergelaten om voor de kinderen te zorgen. Dat dit een zware taak is, was van de gezichten af te lezen. Ook de zorg voor 31 kinderen waarvan er een aantal ziek waren, dus slapeloze nachten breekt op. Ida spreekt haar dankbaarheid uit om dan een luisterend oor en een schouder te kunnen bieden. De medicijnen, tandverzorging artikelen, schoenen, schoolartikelen en tekeningen waren ontzettend welkom. De tekeningen gemaakt door een schoolklas van Myriam Verhoef werden opgehangen in de slaapkamers van de kinderen. Zo mooi om te zien!

Ondertussen gaat onder aansturing vanuit Polen het werk van Nikolay in Oekraïne door. In het kindertehuis in Velyki Mosty worden nu kinderen, hun moeders en enkele vaders opgevangen uit Kiev en Marioepol. De medewerkers welke achtergebleven zijn koken en zorgen weer voor landgenoten die uit het oorlogsgebied gevlucht zijn. 
Waarom is Nikolay daar dan niet gebleven? Het kindertehuis ligt vlakbij een militair depot en het risico bestaat dat dit ook gebombardeerd gaat worden. De veiligheid van de kinderen gaat boven alles en Nikolay voelt deze grote verantwoording en heeft daarom besloten weg te gaan. Momenteel is hij bezig om met hulp van Amerikaanse vrienden te proberen om de kinderen naar de US te laten reizen. Nikolay hoopt daar zijn grote gezin onder te brengen en zelf weer terug te gaan naar Velyki Mosty in Oekraïne. Daar zal hij blijven zorgen voor kinderen en hun ouders die geen ’thuis’ meer hebben door deze afschuwelijke oorlog. Diep diep diep respect voor deze man! Zodra het weer mogelijk is ‘For sure we come back!’ hopen alle kinderen weer herenigd te worden in hun ‘thuis’ in Velyki Mosty in Oekraïne.

Maar zolang ze niet weten wat de dag van morgen brengt blijven ze in Rabka Zdrój.

De eigenaren van Vakantiehuis Marzena in Rabka Zdrój en hun familie zorgen liefdevol voor de kinderen en hun begeleiders, daarnaast voor nog een 60-tal vluchtelingen. Onderdak en eten gratis. Ook voor Marzena is een financiële vergoeding achtergelaten.

Na twee dagen van (vooral) veel spelen met de kinderen maar ook emotionele gesprekken en verhalen aanhoren, lachen en huilen kwam het moment van afscheid nemen veel te snel.

Met tranen in onze ogen, brok in de keel maar een grote lach ter bemoediging werd er afscheid genomen om vervolgens te roepen ‘Do Zaftra’ TOT MORGEN!

Het weerzien zal morgen niet zijn maar ‘For sure we will meet again’! En hopelijk in hun eigen mooie land. Waar hun ‘Thuis’ is, Children’s Path!

Wij zijn dinsdagavond 22 maart weer ‘thuis’ gekomen. Met een hart vol dankbaarheid en herinneringen aan een ongelofelijk indrukwekkende reis.

Wij bedanken iedereen voor de vele donaties welke wij mochten ontvangen en blijven het werk van Children’s Path steunen. Ook dank aan de Ontmoetingskerk gemeente voor hun bijdrage. Dank dank dank! Slava Ukraine, eer aan Oekraïne! Dat er gauw een einde mag komen aan de oorlog want iedereen hoort in vrijheid te leven! 

Dirk Jan Timmer, Laurens, Romee en Ida Verkerk

Steek een kaars aan voor vrede in Oekraïne

In verschillende kerken in Maarssen staan we deze weken stil bij de Russische inval in Oekraïne: Steek een kaars aan voor vrede in de Oekraïne

Als gezamenlijke kerken van Maarssen en Tienhoven nodigen we alle inwoners uit om de komende zondagavonden stil te staan bij de afschuwelijke inval in Oekraïne en het leed dat de mensen daar treft en geld in te zamelen.  Zolang er geen wapenstilstand is zullen we dit alle zondagen doen. 

Welkom in Open Hof op zondag 27 maart van 18.30 tot 19.00 uur om een kaars aan te steken. Aansluitend oecumenisch vredesgebed om 19.00 uur. 

Welkom in de kerk van Tienhoven, Laan van Niftarlake 62, op zondag 3 april van 18.30 tot 19.00 uur om een kaars aan te steken. Aansluitend oecumenisch vredesgebed om 19.00 uur. 

Welkom in kerkcentrum de Ark, Maarssenbroek, iedere woensdagavond vanaf 23 maart van 18.00 tot 19.00 uur om een kaars aan te steken. Aansluitend stiltemeditatie om 19.00 uur.

Welkom in de kerken in Maarssen en Tienhoven, check www.kerkpleinMaarssen.nl

Gewoon gezellig

Op zondag 03 april bent u weer van harte welkom voor Gewoon gezellig in de kerkcentrum Open Hof, Kerkweg 60 in Maarssen, van 14:30 – 16:30 uur.

Heeft u nog geen vervoer? Neem dan even contact op met Corine Smit tel: 06-46567302.

Palmpasen met alle jeugd

Zondag 10 april is het Palmpasen. We vieren dat Jezus Jeruzalem binnenkomt en de mensen hem verwelkomen met zwaaiende palmtakken. Het is feest!

Dit willen ook wij met elkaar vieren. Daarom nodigen we alle tieners, kinderen van de kindernevendienst, Honkers en kerk-op-schoot uit in de kerk. Nadat we de afgelopen twee jaar door Corona Palmpasen niet met elkaar konden samenkomen, is het extra fijn dat dit wel weer kan. 

Om 9.30 uur verwachten we jullie in de kerk en gaan we gezellig met elkaar ontbijten. Voor de ouders staat er een heerlijk kop koffie klaar, zodat zij tot de dienst begint met elkaar kunnen bijkletsen.

Om 10.00 uur gaan de tieners naar hun eigen dienst op de Hofzolder, de kerk-op-schoot kinderen en hun ouders samen met Dominee Beer het verhaal van Palmpasen beleven in de crècheruimte en de andere kinderen Palmpasentakken maken.

Aan het einde van de dienst komen we allemaal samen in de kerk en sluiten we deze feestelijke viering af door Hosanna te zingen en met onze Palmpasentakken door de kerk te lopen.

Ben jij er 10 april bij? Geef je dan bij onze jeugdouderling op via de mail bij Myriam Verhoef of bij je eigen leiding. Mochten er bijzonderheden zijn qua eten/ drinken waar we rekening mee moeten houden, dan horen we dit graag.

Groetjes van alle leiding van;

Tieners en taart, Kindernevendienst & Honkers en Kerk-op-schoot

Nooit meer oorlog

Als kind van de tweede generatie heb ik de overtuiging dat we ons nooit meer in de waanzin van een oorlog moeten begeven. Ik weet nog hoe geschokt ik was toen de Golfoorlog uitbrak en we als Nederland betrokken raakten in een oorlog. Ook de vele berichten uit de Oekraïne van nu schokken mij en ons. Allereerst vanwege de vele slachtoffers. Waarom kan het geweld niet gestopt worden? Het laat mij en velen van ons met een schok nadenken over wie we zijn als Europeanen. Waar komt deze oorlog ineens vandaan? Hoe moeten we naar ons verleden als Europa kijken en waar voert deze oorlog ons naartoe? 

In de krant las ik een opiniestuk van Jonathan Holslag die stelt dat het tijd wordt dat we als Europa uit onze zelfgenoegzaamheid wakker worden. We denken dat we na de val van De Sovjet Unie het einde van de geschiedenis meegemaakt hebben. Als nu iedereen vrij en democratisch als wij in Europa zou gaan leven, komt het wel goed met de wereld. Holslag stelt dat dat een mooie illusie is. We zijn voor onze defensie afhankelijk van De Verenigde Staten en voor energie van het Russisch gas. We leunen op lagelonenlanden die onze mooie producten verzorgen. En we verwachten dat dictators in Noord-Afrika voor ons de vluchtelingenstromen zullen indammen. We dachten dat we vreedzaam zijn, maar is dat eigenlijk wel zo?

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar mij zette dit artikel aan het denken. Als ik eerlijk ben zijn wij en ben ook ik tot veel grootse daden in staat en hebben we mooie idealen. Tegelijk hebben we ook een duistere kant, bijvoorbeeld de angst om tekort te komen. Ook ik profiteer bijvoorbeeld van de lage lonen elders als ik mijn betaalbare mobiele telefoon gebruik. Moeten we dan maar somber worden? Dat ook niet.

In de kerk bereiden we ons in deze tijd voor op pasen, het feest van het nieuwe begin. Het is een tijd van inkeer, van zien waar je de mist ingaat. We staan stil bij het lijden in de wereld en van onszelf. Er wordt in de kerk sinds jaar en dag erkend dat lijden bestaat. En dat leven ook betekent zaken doorstaan, zoals nu bijvoorbeeld de angst die alle nieuwsberichten oproept. Dat is heftig ja. Zeker ook na de twee jaren dat we met de angst voor corona moesten dealen. Maar het kan wel. De bijbel vertelt daarvan. Dat Jezus een weg van liefde ging, die lijden inhoudt. Dat is zwaar ja. Maar in de grond is het liefdevol en goed. Jezus kwam om mensen erop te wijzen dat hoe angstig en verwoest je leven kan zijn, er altijd licht kan binnenkomen. Vandaar dat we in de kerken nu kaarsen aansteken, hier in Maarssen, maar ook wereldwijd en in de Oekraïne. Ik las een bericht van een paar Maarssenaren die afreisden naar de gevluchte kinderen van het kinderhuis dat ze al jaren steunen. Ze schrijven: ‘Dat we er voor hen waren en hun een knuffel konden geven, dat betekende oneindig veel.’

Het is lastig. Misschien moeten we onszelf als Europa anders gaan zien. Oorlog en verwoesting blijven vreselijk en moeten stoppen. Tegelijk is het onderdeel van onze werkelijkheid. En kunnen we onszelf bewaren voor vijanddenken als we vasthouden aan liefde. Voor elk mens. In Rusland Oekraïne, in Nederland, hier in ons dorp. Hoe verschillend we ook denken. We kunnen ons verenigen in daden van solidariteit. Doet u mee?

Ds. Corinne Groenendijk

crgroenendijk@hetnet.nl