Afgelopen zondag begonnen we met een terugblik op het bezoek aan Compassion. Vervolgens hadden we wat praktische zaken te bespreken over de dienst 11 mei, afscheid aan het einde van dit seizoen, etc.
We gingen verder met het leven van Jezus en de betekenis voor ons leven, waarbij vandaag het thema eenzaamheid was. We herinnerden ons een bezoekje van de diaconie eerder dit seizoen, waarbij het over eenzaamheid ging. Daarna hadden we meerdere uitspraken, zoals “Ik vind het soms moeilijk contact met anderen te maken”, “Ik voel me weleens eenzaam”. Tieners stapten over de streep als het een beetje of veel van toepassing was.

Vervolgens stelden we de vraag: op welke momenten in Zijn leven zou Jezus zich eenzaam gevoeld hebben? We lazen hierbij Marcus 14, waarbij de discipelen in slaap vielen terwijl Jezus zijn vrienden nodig had in Getsemane toen hij wist dat hij de volgende dag vernederd zou worden, mishandeld en moest sterven. We zochten op in de Bijbel of er daarna nog meer momenten waren en kwamen op Petrus die doet alsof hij Jezus niet kent en zeker ook de woorden die Jezus sprak aan het kruis: Mijn God waarom heeft U mij verlaten?! Hier stonden we bij stil…hoe vreselijk dit geweest moet zijn én juist door Jezus mogen wij weten dat hoeveel mensen ons misschien ook in de steek laten, God altijd bij ons is en van ons houdt.

We stonden stil bij mensen in de kerk die misschien eenzaam zijn. Hoe kun je als kerk iets betekenen? Stel dat de kerk een ‘Zondag tegen eenzaamheid’ zou organiseren, welk programma zouden we dan bedenken? De tieners benadrukten het contact hebben, met deze mensen praten, geen preek maar juist in groepjes een Bijbelstuk bespreken zodat er contact is.

Tot de volgende keer, zondag 4 mei.

Hartelijke groet, Wytske en Ineke