Op reis

Men hoeft de hemel niet rond te reizen
om te begrijpen dat de hemel overal blauw is (Goethe)

Wat is dat toch met reizen? Waarom pakken we iedere keer onze koffer om vele kilometers asfalt te trotseren, onder te duiken in de anonieme wereld van een luchtreis of zwoegen we vele wandel- of fietskilometers lang? Waarom wijden we vele gedachten en dromen aan onze vakantie om na afloop vaak mijmerend na te genieten?

Op reis hebben we minder beslommeringen. Er is tijd om toe te komen aan elkaar. Tijd om rustig voor je uit te kijken, of juist nieuwe werelden te ontdekken. Prachtig. Toch weten we dat op vakantie gaan niet alles is. Goethe en vele andere reizigers hebben dat verwoord. Ook zittend in je achtertuin kun je over je leven nadenken en de wereld doorgronden. Of je proeft het leven juist in alles wat je thuis meemaakt. De tijden door hebben mensen hun ervaringen met het leven en met het hogere bijvoorbeeld in de bijbel proberen op te schrijven, van die zaken die je wel vermoedt maar niet altijd kunt verwoorden.

Als ik langs het kanaal loop achter mijn huis en de weerkaatsing van de bomen zie, het rimpelen van het water en de glinstering van het licht, laat dat niet alleen de schoonheid van de natuur zien, maar weerspiegelt dat voor mij ook iets van het Hogere of Gods aanwezigheid. Het is een klein stukje van de hele schepping, waar ik als mens een klein onderdeel van ben. Elke dag begint een nieuwe dag en kan ik me voegen in het gebeuren van die dag.

Het is vreemd. Of ik nu op reis ben en de prachtigste natuur zie, of gewoon langs het kanaal wandel, ten diepste is het denk ik verlangen dat mij beweegt. Verlangen naar een leven dat voller, of echter is. Een leven met minder ruis en minder stress, waar je niet voorbij leeft aan elkaar. Waar je verbonden bent met de natuur, met alle leven. Een leven zoals God dat bedoeld heeft.

Zo helpt reizen, letterlijk en figuurlijk, mij en ik denk ook u om op een andere manier naar de wereld te kijken. Ik wens u en jullie allen of je nu thuis bent of op reis een goede zomertijd toe. Misschien leest u nog inspirerende woorden, of ziet u mooie beelden. Ik hoor er graag meer van.

Ik vind het bijzonder dat er een kerk is waar je dergelijke zaken met anderen kunt bespreken. Want al reizend en zoekend openen we soms nieuwe horizonnen. Zoals het lied zegt:

We trekken steeds verder, voet voor voet,
soms lood in de schoenen, soms vleugels van licht
en zo gaan wij verder, steeds verder en verder.
Zo trekken wij de horizon open. (lied 822)

Ds. Corinne Groenendijk

Geplaatst in Nieuws.