40 dagentijd 2021: ‘Ik ben er voor jou! Zeven keer barmhartigheid’.

Vanuit de diaconie en ZWO besteden we in de komende 40 dagentijd op weg naar Pasen aandacht aan het thema van Kerk in Actie ‘Ik ben er voor jou! Zeven keer barmhartigheid’. In deze 40 dagentijd staan we stil bij het leven van Jezus. Hij inspireert ons. Als ultieme daad van goedheid gaf Hij zijn leven en stond Hij op uit de dood. De hoop die dát geeft, geven we door: door barmhartig te zijn en goed te doen. God is er voor ons. Laten wij er ook voor elkaar zijn.

Voor de eerste 5 weken in de 40 dagentijd de tekst over de vijf werken van barmhartigheid en de vastentip voor die week.

Week 1: zondag 21 februari – De zieken bezoeken: ‘Ik was ziek en jullie bezochten mij’ – Mattheüs 25:36

Vastentip: Bezoeken is minder makkelijk door alle beperkingen, maar een kaartje sturen ter bemoediging kan altijd! Noem de namen van de zieken dagelijks in uw gebed.


Week 2: zondag 28 februari – De dorstige drinken geven: ‘Ik had dorst en jullie gaven mij te drinken’ – Mattheüs 25:35

Vastentip: Deel uw koffiemoment met anderen en doe mee met het digitaal koffiedrinken na de dienst.  Laat de wijn staan en drink deze week geen alcohol. Geen limonade deze week, maar water of thee. 


Week 3: zondag 7 maart – De vreemdelingen onderdak bieden: ‘Ik was een vreemdeling en jullie namen mij op’ -Mattheüs 25:35

Vastentip: ZWO kaartenactie; stuur een kaart naar gevangenen als teken dat zij niet worden vergeten. Na de dienst blijft de kerk open tot 12.00 uur, u bent welkom om daar een of meerdere kaarten op te halen. Zet de verwarming wat lager en ga de kou tegen met een warme trui. 


Week 4: zondag 14 maart – De naakten kleden: ‘Ik was naakt en jullie kleedden mij’ – Mattheüs 25:36

Vastentip: Ruim de kledingkast op en geef de kleding aan iemand die het goed kan gebruiken, doneer het aan de Kledingbank of breng het naar een kledingcontainer van Dorcas of het Leger des Heils.


Week 5: zondag 21 maart – De hongerigen eten geven: ‘Ik had honger en jullie gaven mij te eten’ – Mattheüs 25:35

Vastentip: Kook een pan soep of bak eens zelf koekjes en breng dit bij een alleenstaande buur, een zieke vriend of ontlast daarmee een druk gezin. Eet deze week geen of minder vlees en probeer niet te snoepen.  


Dit jaar wordt er geen sobere maaltijd georganiseerd door de diaconie maar wel een recept voor een frisse erwtensoep. Een variant die het proberen waard is, ook voor wie denkt: “erwtensoep, dat lust ik niet zo graag”. De lente komt eraan!

Ingrediënten 2 personen:
1 stengel bleekselderij
250 gram diepvries tuinerwten
50 gram room (of boursin)
1 ui
500 ml groentebouillon
klontje boter
olijfolie
peper en zout

Bereidingswijze: Verwarm in een grote pan een klontje boter met olijfolie. Pel en snipper de ui en snij de bleekselderij in stukken. Voeg de bouillon toe en laat ongeveer 10 minuten koken.
Doe de erwten in de pan met groenten en laat 5 minuten meekoken. Mix daarna het mengsel fijn met een staafmixer. Voeg de room, zout en peper naar smaak toe. 

Week 6: zondag 28 maart – De doden begraven: ‘Toen de zon was ondergegaan dolf ik een graf en begroef ik het lijk – Tobit 2:7

Vastentip: Breng bij mensen die steun kunnen gebruiken in hun verdriet om het verlies van een dierbare een kaarsje met een gedicht of tekening erbij. Gedenk in uw gebed de mensen die wereldwijd zijn omgekomen door honger, ziekte of geweld. 

Week 7: zondag Ik ben er voor jou: ‘ Wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben’ -1 Johannes 4:21

Vastentip: In de week voor Pasen is er de Paasgroet voor ouderen met, afhankelijk van wat kan en mag.

Diaconie en ZWO Ontmoetingskerk Maarssen


Gedicht
Zeven werken van barmhartigheid; Menno van der Beek schreef er een prachtig gedicht over dat gepubliceerd is op de achterkant van het 40 dagen tijd magazine van Kerk in Actie.

DE ZEVEN WERKEN VAN BARMHARTIGHEID

De hongerige voeden, de dorstige laven, de naakte kleden, de vreemdeling herbergen, de zieke verzorgen, de gevangene bezoeken, de dode begraven.
Hij hing op straat rond. Ik had geen idee
wat hij daar deed. Beleefd vroeg ik hem mee
en bij het eten kwam hij langzaam los
en nam hij ook het woord. Dat hebben we geweten.

Vooral bij een paar glazen mooie wijn:
toen hij een aantal diepe dingen zei
vielen alle gesprekken op hun plaats
en zagen we de dwarsverbanden.
Eindelijk.

Ik wilde iets terugdoen en ik had een jas
die ik niet nodig had en die hem iets te groot was,
maar ik heb aangedrongen en hij was zo vriendelijk
om net te doen alsof het ding hem paste.

En het werd laat. Ik zei, blijf hier logeren,
en neem de tijd met ons. We kijken morgen weer
met nieuwe ogen naar alle verhalen:
er valt nog zoveel van elkaar te leren

Hij had het zwaar. Wat stuk was, greep hem aan:
hij is er vrijwel helemaal aan onderdoor gegaan,
geen ziekte is hem onbekend gebleven
maar wat wij voor hem konden doen, dat is gedaan.

Zijn hart was vast te groot, want de regering,
het geld, de macht en andere groeperingen
hebben hem opgepakt en ergens opgesloten
waar wij dan weer geschrokken op bezoek gingen.

En toen we later weer iets van hem hoorden
toen bleek hij afgevoerd, gemarteld en vermoord;
wat konden wij nog doen? We zijn het lijk gaan halen
en hebben hem begraven. Daar zijn vrienden voor.

En later kwam er een bericht, via de tuinman, dacht ik:
dat iemand zei, doe dit voor iedereen – doe het voor mij.

Menno van der Beek, mei 2020