Laat het onkruid maar groeien

Deze prikkelende uitspraak van Jezus zal de groenvoorzieners en tuiniers verbazen. Hoewel, wat is eigenlijk onkruid? Als je erover nadenkt heeft het alles te maken met de bedoeling van de eigenaar van de grond. Wat wij onkruid noemen zijn meestal pioniers, planten die op dorre plekken groeien, tussen de stenen of op kale velden en zo weer leven brengen. Moderne tuiniers wordt tegenwoordig zelfs aangeraden een rand brandnetels in je tuin te houden om stikstof uit de grond te halen en de vlinderstand op peil te houden. Het kan verkeren.

Of Jezus daarop doelde, weet ik niet.  Hij spreekt met zijn leerlingen die dag in de mooie heuvels van noord-Israël in beeldspraak. Hij heeft het over de droom van een goede en rechtvaardige aarde. De meeste mensen kunnen zich hierin herkennen. Maar telkens zijn er weer storingen en spanningen. ‘Waar komt dat onkruid toch vandaan?’, vragen de mensen in zijn voorbeeldverhaal.

Het is de vraag die mensen zich de eeuwen door stelden en die u en ik ook herkennen. Heb je een mooi nieuw huis, dan kun je je storen aan plannen voor een nieuwbouwproject aan de overkant of aan de toch koude buitenmuur. Heb je een mooi project waar ieder met enthousiasme mee aan de slag gaat, toch heeft ieder zijn eigen opvattingen en komen er fricties. In deze coronatijden ergeren mensen zich bijvoorbeeld enorm aan alle maatregelen die lang niet consequent zijn, terwijl anderen zich dood regeren aan de lakse houding van hondenuitlaters die te dichtbij komen of jongeren die samen feesten. Ik betrapte mezelf erop dat ik in een onbewaakt ogenblik zelfs Trump en zijn Chinese evenknie weg wenste.

Waar komt het onkruid vandaan? Je zou verwachten dat Jezus zegt: ‘Dat wordt veroorzaakt door de duivel. Weg ermee.’ Zoals wij van lastige andere meningen denken, weg ermee. Maar dat doet hij niet. Jezus laat de landheer in het verhaal zeggen: ‘Laat het onkruid en het gewas maar samen opgroeien’’. ‘Heb geduld, want je zou wat er aan goeds groeit ook kunnen beschadigen.’ Op andere plekken zegt hij: ‘Wie ben jij om te weten wat goed en slecht is? Je hebt het over een splinter in het oog van een ander, maar zie je de balk in je eigen oog niet?’ Jezus nodigt uit om met geduld en liefde te kijken. Misschien is onkruid waardevoller dan je denkt. Misschien kun je juist groeien aan die lastige andere mening.

Is alles dan maar goed? Moeten we dan maar Gods water of Gods akker laten lopen, om het in bijbelse taal te zeggen? Nee dat niet. Later zal wel blijken wat vrucht draagt en wat onkruid is. Dan is het vroeg genoeg om het onkruid weg te doen. 

Een mooi verhaal om in deze coronatijd rustig de zomer mee in te gaan. Als je je ergert, denk dan  eens aan alles wat er intussen rustig groeit. Denk maar aan kinderen en ouders die vaker een bordspelletje doen. Hoe bijzonder is het dat je gelukkig kunt zijn met minder autorijden en minder producten uit lagelonenlanden. Hoe mooi de Vecht nog altijd is en ga zo maar door. 

Een goede zomertijd gewenst.

Ds. Corinne Groenendijk, crgroenendijk@hetnet.nl